افترا در اصطلاح حقوقی عبارت است از اینکه فردی جرمی را به دیگری نسبت دهد؛ بدون آنکه قادر به اثبات آن باشد.

 

در قانون دو نوع افترا وجود دارد:

۱- افترای قولی :نسبت دادن جرمی به دیگران به صورت لفظی یا از طریق رسانه ها یا اوراق چاپی یا نطق در مجامع است. ⚖️ماده ۶۹۷ ق.م.ا

۲- افترای فعلی: وقتی صورت میگیرد که مفتری به قصد متهم کردن افراد، آلات و ادوات جرم را در منزل، جیب یا محل کار شخص قرار دهد؛ به گونه ای که وجود آن آلات و ادوات موجبات تعقیب جزایی فرد را فراهم کند . ⚖️ماده ۶۹۹ ق.م.ا.

شرایط تحقق افترای قولی:

➖انتساب جرم به ديگری

➖صراحت انتساب

➖ناتواني مفتری از اثبات صحت اِسناد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *